foto Louis Moens

Gorges du Verdon (Fr.) 2005

Deze site is hoofdzakelijk mijn fotoalbum. Ik bewaar hier mijn herinneringen van uitstapjes, reizen, feestjes, licht artistieke kiekjes... enz.

Ook wat hersenspinsels, wetenswaardigheden, anekdotes, technische (fiets)tips, links naar van alles en nog wat, kortom mijn "reservegeheugen", dat is wat je hier kan vinden.

 

Je bekijkt deze site best met een resolutie van 1280 x 1024 en NIET met Internet Explorer.

Laatst gewijzigd:

2018-05-27: Fotoboek Aster en Nore

2018-05-21: Fotoboek Briek

2018-05-13: Uitstap Haspengouw

 

 


Mijn weblog : (Chronologisch, het meest recente bovenaan.) 2016 2017          

archief:

2007 2008 2009 2010 2011

2012 2013 2014 2015

6 mei 2018 : weeral een feestje : Aster en Nore doen hun eerste communie

Briek lentefeest

Volgens mij hoeft daar niets van commentaar bij.

 

naar boven

===================================

 

29 april 2018 : uitstapje : Na de bloei.

 

We zijn op fietsuitstapje geweest naar Haspengouw en in weerwil van de voorspellingen viel het weer best mee.  Het was niet onze eerste keer dat we daar waren en voor de bloesem waren we eigenlijk een weekje te laat.
We hebben echter kunnen vaststellen dat de fruitstreek ook zonder de bloesem iets heeft.  De talloze vruchtbeginsels, de overweldigend mooie vergezichten, de historische boerderijen, de gemoedelijkheid van de limburgers en hun hoffelijkheid in het verkeer worden dan eens niet overrompeld door de uitbundige schoonheid van de bloesem.
Je moet het wel willen zien natuurlijk maar dat is zo met alle kleine mooie dingen zoals bvb de schoonheid van een meikever die we onderweg gespot hebben.

 

Ferre communie

Briek lentefeest

Meer foto's hier

 

naar boven

===================================

 

27 maart 2018: Van winter naar lente? : Alles doodgewoon

 

Het jaar 2018 begint zoals 2017 grosso modo verlopen is.  Alles schuift onmerkbaar voorbij, zonder noemenswaardige uitschieters.
Gestart met de traditionele nieuwjaarswens op nieuwjaarsdag waar iedereen aanwezig was, op zich al een goede start.
Terwijl Ferre en Briek de sportieve kant op gaan en Aster en Nore mijmeren over hun komende eerste communie is Hanne overduidelijk haar peuterstatus ontgroeid.  Er is ondertussen ook een nieuw koersseizoen gestart, het moet echter gezegd: een overweldigend succes is het niet.

 

 

Overzicht start 2018


Na een lange sombere periode is februari zonnig en fris geweest maar het lengen der dagen was goed merkbaar wat een hunker naar de lente deed opwellen al was die snel de kop ingedrukt door een koude, kille, natte en winderige eertse helft van maart.  We zullen dus nog maar een beetje geduld oefenen.

 

 

naar boven

===================================

   

30 december 2017 : jaaroverzicht ? : As time goes by.

 

2017 is voorbijgegaan als een jaar met enkele zaken die misschien nog wel ooit nog eens ter sprake komen maar toch zonder markante uitschieters.
Het heengaan van Albert, een korte schaatsperiode in januari, het 20ste achterkleinkind van meetje Moens, onze eerste kleinkinderen die hun eerste communie/lentefeest vierden, een meer dan behoorlijke zomer,.... kortom, de gewone zaken.

 

  Eén ding echter... Ik herinner mij dat ik als klein ukkie, ik denk zo'n jaar of 7, met nonkel Dees op kerstdag mee mocht gaan naar de veldloop van AS Rieme.  Hij kende een sluipweg door de Pachtgoederen om zo de inkomprijs te omzeilen want het mocht natuurlijk niets kosten.  Het moet zowat behoren tot mijn verste herinneringen.
Vandaag zijn we, zowat 60 jaar later, jawel, naar diezelfde kerstveldloop gaan kijken om te supporteren voor onze... kleinzoon!!!  "As time goes by".

 

2017: een streep eronder.

 

 

Streep eronder.

 

2017, een streep eronder

naar boven

===================================

 

30 oktober : herfst : Herfst? Dat is kids en bossen.

 

 

Duo in de bossen

Met een vleugje nostalgie.

naar boven

===================================

 

30 september : wielrennen : Het 43e seizoen zit erop

 

Het lijkt wel alsof de hemel er niet kan mee instemmen dat mijn koersseizoen erop zit.  De wedstrijd in Tervenen was andermaal voorbestemd om als afsluiter te dienen.
Het weer kondigde zich van voor de start al niet te best aan maar de laatste twee ronden leken wel een echte zondvloed met als toemaatje, net na de aankomst een oorverdovende donderslag die een bliksemflits begeleidde.
Het seizoen dus geëindigd zoals het begon: verzopen door de regen. Het moet gezegd, wat ertussen zat was meer dan behoorlijk.

 

Volgend jaar terug ????       Wie weet?  Het staat in de sterren zeker, hé!

 

apocalyps?


Ertvelde-Tervenen (30 september 2017)

naar boven

===================================

30 augustus : wielrennen : Apocalyps?

 

apocalyps?

naar boven

===================================

 

26 augustus : wielrennen : Nog eens bloemen.

 

Ik was al een tijdje behoorlijk op dreef en zie, afgelopen zaterdag in Hengstdijk zat alles plotseling mee en kon ik de bloemen van mijn reeks meepikken.
De twee vorige wedstrijden eindigden telkens op de tweede stek en nu was het bingo.
Het voelt wel goed aan al weet ik best dat je zoiets moet relativeren.

 

naar boven

===================================

4-11 augustus 2017 : uitstap : De Banjaard en omgeving

 

Banjaard 2017

Beetje bij beetje wordt het als een verworven recht beschouwd dat er jaarlijks een "familietripje" georganiseerd wordt en dat was dit jaar dus ook zo. De bestemming was, zoals reeds meerdere keren in het verleden, de Banjaard in het Zeelandse Kamperland.
We hadden het er behoorlijk naar onze zin en ook al kennen we het daar ondertussen wel, toch zie je telkens wel iets nieuws.  Naast wat oog voor details zoals turende aalscholvers, trage slakken na een regenbui is er nu ook de experimentele getijdenturbine op de stormvloedkering die donkergroene elektriciteit opwekt. Iets voor de toekomst?  Er is natuurlijk nog altijd het windsurfparadijs aan de Schotsman al lijkt dat nu wel definitief verleden tijd voor mij.  Verder is er voor de kids, naast Koos Konijn uiteraard, nog altijd die fantastische zee.

 

Wat en/of wanneer wordt de volgende keer?

naar boven

===================================

12-19 juni 2017 : vakantie : Naar de Provence

 

De koelte van het voorjaar heeft abrupt plaatsgemaakt voor de zomer. Terwijl landbouwgewassen, moestuintjes, grasperken enz... hier kreunen onder een loden zon en een bijna ondraaglijke hitte zijn wij op zoek gegaan naar een zo mogelijk nog zonniger oord, in Frankrijk dan: de Provence.

Zonnig en warm was het er inderdaad maar de Provence is daar, met zijn reusachtige platanen, op ingesteld en de warmte is er draaglijker dan bij ons en tropisch of niet, de natuur blijft er fantastisch.  Een sublieme streek.


Avignon

De Pont d'Avignon en Le Palais des Papes.  De twee uithangborden van de drukke maar dure historische provencaalse stad.

 

PS:  Ik heb er mij kunnen van weerhouden om de Mt Ventoux te beklimmen. Zo fier dat ik was om hem voor de eertse maal beklommen te hebben in 1975, zo fier ben ik nu dat ik aan de verleiding heb kunnen weerstaan.  Zo zie je maar hoe een mens kan evolueren.

naar boven

===================================

 

14 en 27 mei : de familie viert feest(en): Kleintjes worden groter.

 

Ferre communie

Briek lentefeest

Ferre & Briek hebben het eerste leerjaar er bijna op zitten en daar hoort een communie- of lentefeest bij.

Een eerste mijlpaal naar het groot worden.  Wat volgt nog?  We zien het wel.

Mémé en pépé apetrots natuurlijk of wat dacht je?

naar boven

===================================

 

17-20 mei 2017 : uitstap : Naar de Kalmthoutse heide en omgeving

 

De lente heeft zijn intrede gedaan al is dat slechts op de kalender.  In de praktijk is daar nog niet veel van te merken geweest.  Niettegenstaande de neerslaghoeveelheden beneden het normale peil waren en de uren zonneschijn er iets boven, waren de temperaturen meer dan ondermaats en mogen we gerust spreken van een koud voorjaar, iets wat de laatste lentes wel meer het geval was en toch...

 

Het is ondertussen een jaarlijkse traditie geworden om in de late lente op fietsuitstap te gaan, zo ook dit jaar dus. Dit jaar is het een niet zo voor de hand liggende keuze geworden, namelijk de Antwerpse Kempen. Een streek die dicht bij ons thuis ligt maar voor ons een beetje afgeschermd wordt door de Antwerpse haven.

We onthouden voornamelijk dat het een streek is met heel veel prachtige grote oude bomen, voornamelijk eiken, en ook veel woonzones met grote huizen van mensen die absoluut aan de buitenwereld willen laten zien dat ze rijk zijn.  Volgens mij is mooi iets heel anders.
Een bezoek aan de Antwerpse haven is een opportuniteit want die is vlakbij en bij zomers weer is de Oesterdam aan de oostzijde van de Oosterschelde als een geschenk uit de hemel.

 

Een leerrijke en geslaagde trip.

naar boven

===================================

 

12 maart 2017 : wielrennen : We zijn weeral eens gestart

 

Met een weekje vertraging omwille van het slechte weer zijn we er voor de 43e maal tegenaan gegaan. Onder een stralende maar toch frisse zon is voor mij het koersseizoen weer van start gegaan en alles in acht genomen is het naar behoren verlopen.  Hopelijk een goed voorteken want met de jaren begin ik meer en meer te voelen dat het allemaal niet meer zo vanzelfsprekend is en dat komt waarschijnlijk niet alleen door de last die ik sinds mijn crash in 2015 meedraag.  Het gewicht der jaren, de tand des tijds, het zal allemaal wel een rol beginnen spelen.

Laat het ons zo stellen dat de nieuwigheid er een beetje af is.  Wordt nog wel vervolgd denk (of hoop) ik.

naar boven

===================================

 

20 februari 2017 : familie : Met Scout erbij zijn we nu met twintig

 

Vandaag is Scout geboren, zoontje van Elise en Bert. Een flinke knuist van bijna 4 kilogram in blakende gezondheid.
Heel speciaal: hij is het twintigste achterkleinkind van mémé Moens maar hij is, na zijn broertje Lowiek, amper de tweede die de naam Moens verder uitdraagt.  Er rust dus een hele verantwoordelijk op hun schouders ;-).

naar boven

===================================

 

22 Januari 2017 : winter : Joepie, terug schaatsen.

 

Schaatsen op natuurijs.   Doemprofeten van de opwarming van de aarde verkondigen dat het in onze streken nooit meer zou kunnen.  Niet waar dus!

De natuurcompensatiegebieden in Zeeuws-Vlaanderen zijn er de ideale plek voor.  Getuige hiervan de venen in de polders tussen Westdorpe, het kanaal Gent-Terneuzen en de Axelse vlakte.

Schaatsers: laat alles vallen en profiteer er nu van, het komt niet zoveel voor.

 

2 2lingen

De kerktoren van Westdorpe overschouwde het geheel en zag dat het goed was .

naar boven

===================================

 

19 Januari 2017 : heengegaan: Albert.

 

Al van toen ik een ukkie was van tien jaar of minder was hij daar al. Ik ging nieuwjaren bij "Peetjen Jaok" en toen was hij daar te zien. Als prille tiener zag ik hem tijdens het rolschaatsen op zondag op straat want dan kwam hij op Callemansputte een lief zoeken en als rijpe tiener herinner ik mij hem toen hij bij ons op de boerderij melk kwam kopen.
Alsof dat nog niet volstond werd hij mijn naaste buur op Callemansputte na mijn huwelijk. Samen werden we van ons vertrouwde Callemansputte weggejaagd en nog daarna zagen we elkaar veelvuldig.  Kortom, Albert is er in mijn herinnering altijd geweest.

 

Vandaag is daar een eind aan gekomen, Albert is vertrokken naar de overkant...   Goeie reis Albert!

 

2 2lingen

 

Gewoon, omdat hij was wie hij was zullen we hem niet vergeten.

naar boven

===================================

 

Januari 2017 : een nieuw jaar : Bijna onmerkbaar.

 

Omwille van het vrij zachte, en ja ook behoorlijk zonnige najaar is de jaarwisseling bijna ongemerkt naderbij geslopen. Gedurende de eerste drie van de zes donkere weken was er veel licht tot bijna op nieuwjaar zelf. Op dat moment kantelt het weer en vervalt in zijn oude jaarlijkse doen van grijs, nat en killig. Alsof dat nog niet genoeg is komt daar ook nog wat nachtvorst bij en winterse buien.  Het weerhoudt er ons niet van om het nieuwe jaar weeral eens hoopvol tegemoet te zien ook al hebben we in 2016 ervaren dat het leven heel broos kan zijn.

Hoe dan ook, alles vliegt voorbij. Getuige de evolutie van de tweelingen. Kijk hieronder zelf maar naar de traditionele foto's van het 2 X 2 - set.

 

2 2lingen

Er is een duidelijk onderscheid tussen de stellen onderling maar wie Lies of Kaat zijn en Aster of Nore, dat zoek je zelf maar uit.

naar boven

===================================

 

6 november 2016 : Zo maar : Alles gaat zijn gewone gangetje.

 

Zonder noemenswaardige uitschieters schuift de tijd voorbij.  De dagen worden korter, de bladeren aan de bomen verliezen hun groene kleur en hier en daar beginnen ze af te vallen, mooie nazomerse dagen maken stilaan plaats voor frissere en grijze dagen, het is Allerheiligen voorbij dus het is winteruur enz...
Toch is één ding zeker: de gewone dagen zijn nog altijd de mooiste, zo valt het bvb niet zo op dat de kleintjes eigenlijk niet echt zo heel klein meer zijn.  Twee van hen doe zelfs al verwoede pogingen om te beginnen lezen.  Echt raar, je wilt ze graag zien groot worden maar ze verliezen wel beetje bij beetje de charme van een "kleintje".  Getuige daarvan onderstaande wondermooie (volgens mij althans) foto die Evy van de "troep" maakte op, jawel, het kerkhof.

kleintjes
De niet meer zo kleine kleintjes eind oktober 2016.

naar boven

===================================

 

1 oktoberber 2016 : wielrennen : 't Zit er weer als eens op.

 

 

Met het einde van de zomer komt ook het einde van het wielerseizoen.  Wat als één groot vraagteken en één grote uitdaging begon is uitgedraaid op een onverhoopt succes, ook al heeft dat wat moeite gekost.  De eerste twee koersen voelde ik mij niet zo stuurvast en zelfzeker maar daarna kwam de oude routine terug boven drijven.
Behalve het feit dat er meer dan behoorlijke resultaten waren is het voornaamste dat gebleken is dat ik het nog kan in weerwil van het feit dat nog altijd mensen mij op een vermanende toon aanspreken met zo van die gezegdes als "...ik heb gehoord dat je toch weer koerst..." e.d.

Vandaag nog kreeg ik de "aanmoediging" zo van: "Get sjanse manneken da nie in 'n kerreken zit"

 

 Zielig, toch?

 

Hoe dan ook, als alles verder verloopt zoals nu, dan sta ik begin maart 2017 terug aan de start voor seizoen 43.

Tervenenkoers

naar boven

===================================

 

16-18 september 2016 : uitstapje : Een weekendje in de Westhoek.

 

Om uiteenlopende redenen zijn we dit jaar niet naar de Banjaard geweest.  Om dit hiaat een beetje in te vullen zijn we met Firmin en Ria een weekendje naar de Westhoek afgezakt.  We logeerden in Beauvoorde. Een deelgemeente van Veurne die niet eens op elke kaart staat.
Het weer was wisselvallig, ons programma derhalve ook.  Een beetje gefietst, twee musea bezocht en de horecasector gesteund.
We onthouden: het is daar rustig, echt landelijk. We beseffen nu dat het in ons dorp een hectische boel is.

naar boven

===================================

 

15 september 2016 : Najaar : De herfst vermomt zich als een zomer.

 

Een zeer wisselvallig en fris voorjaar werd gevolgd door een middelmatige maar best te genieten zomer die zich in zijn extreme vorm toonde de tweede helft van augustus.
Tijd voor het najaar nu.  Ja, dat dacht je.  De eerste helft van september, de aanvang van de herfst dus, was zomer op z'n allerbest.  Warmterecords sneuvelden en de droogte deed gewassen en tuinen kreunen.  Alleen het korten van de dagen toont aan dat we niet in de hoogzomerperiode zijn.

Is dit een gevolg van de opwarming van de aarde of...?

naar boven

===================================

 

4 september 2016 : wielrennen : 15 jaar later.

 

 

Het is er dan toch nog eens van gekomen. Om en bij de 15 jaar na mijn laatste overwinning te Assenede slaagde ik erin om nog eens de bloemen te veroveren.  Na een aantal plaatsen binnen de eerste 5 was het bingo.

Ik moet toegeven dat de omstandigheden een beetje meezaten en dat er een beetje denkwerk aan te pas kwam al is dat niet echt mijn stijl van rijden. Misschien is dat de reden waarom ik er niet zo'n euforisch gevoel aan overhield maar toch geeft het een soort van voldoening.

Hop naar nog eens?

Dikkelvenne

naar boven

===================================

 

11 juli 2016 : zomer: Hij is er!  Eindelijk.

 

Het is er eindelijk van gekomen. De zon en de warmte zijn aangekomen na een voorzomer van kwakkelend en wisselvallig weer.  Doet dat even deugd zeg al weten we natuurlijk niet voor hoelang.  Hoe dan ook, de kids zijn er als de kippen bij om ervan te genieten.

 

 Kids aan zee
v.l.n.r. Briek, Aster, Ferre, Nore, Hanne.

naar boven

===================================

 

9 juli 2016 : wielrennen : De vloek van Vogelwaarde is bezworen.

 

Precies één jaar na die vreselijke doodsmak wordt de koers in Vogelwaarde terug ingericht. Met het vaste voornemen voorgoed af te rekenen met het spook dat door mijn getormenteerde hersenen dwaalt ben ik erheen getrokken en heb afgerekend met "de vloek van Vogelwaarde".  Ik heb de koers gereden zoals elke andere koers al vonden meerdere mensen die het van nabij meegemaakt hebben dat niet zo evident. Blijkbaar was het toch erger dan wat ik er mij van voorstel.  
Nu is het definitief: ik kan nu door Vogelwaarde heen fietsen zoals door elk ander dorp. De vloek is bezworen al zijn lang niet alle gevolgen verleden tijd.

naar boven

===================================

 

16-27 juni : op reis : Een tochtje door Frankrijk.

 





Saint-Aulay maakt zich op voor de Félibrée.

We zijn terug eens naar het zuidelijk deel van Frankrijk geweest.  Gestart in de Provence, meer bepaald de streek rond de Mont Ventoux, dan via de oogverblindend mooie Gorges du Tarn naar de Dordogne.  Onderweg nog eventjes het opmerkelijke bedevaartsoord Rocamadour bezocht.

We logeerden in een vakantiedomein in opbouw. Een unieke ervaring in een streek die zich nog het echte Frankrijk mag noemen, nog niet verpest dus door super gecommercialiseerd toerisme.

Op de terugtocht maakten we even een tussenstop in Oradour-sur-Glane.  Dat is echt om even stil van te worden.

 

Mooi weer, veel verschillende dingen gezien en geen tegenslagen onderweg, kortom, een trip om niet te vergeten. Foto's vind je hier.

Ondanks de vele kilometers: smaakt naar nog eens.

Cyrano de Bergérac.

Oradour-sur-Glane.

Chassaignes.

Een groene kikker.

 

naar boven

===================================

3 juni 2016 : Eentje erbij : Hallo Fiebe, we zijn blij dat je er bent.

 

De familie is weer eens uitgebreid. Fiebe is het tweede kindje van Björn en Katrien, een zusje voor Imke. Een dikke proficiat voor de kersverse ouders, het nieuwbakken zusje en de trotse grootouders. Veel succes.

Fiebe is het negentiende achterkleinkind van mémé Moens. Het is aftellen naar nummer twintig. Voelt er zich iemand geroepen?

naar boven

===================================

 

mei 2016 : lente:  Een nieuw seizoen breekt aan.

 

Ook al bleven winterse toestanden achterwege en werden de dagen langer er was van lente maar weinig te merken. Wel was er hier en daar een verlopen gelopen zonnetje te zien maar het bleef veelal grijs, winderig en vooral fris.  Toch schuift alles verder door en we bereiken bijna ongemerkt de maand mei. Met het hemelvaartweekend zijn we naar de Veluwe getrokken voor een viertal dagen en hebben daar de start van de Ronde van Italië gecombineerd met fietstochten door de Veluwe.  Als je ooit hebt gehoord van een fietsparadijs, de Veluwe dat is er een en alsof dat nog niet voldoende was deden de weergoden daar nog een flinke schep bovenop.  Een lenteweer zoals we er nog geen tien minuten hebben gehad dit jaar was ons deel.  

 

mei2016


Drie dagen thuis en alweer op pad.  Nu per fiets naar het duitse Lampertheim, een dikke 600 km.  We onthouden dat we de eerste dag een uitgelezen dag hadden met identiek hetzelfde weer als in de Veluwe maar de resterende 3 fietsdagen waren grijs, koud en net niet nat, kortom, aprilweer dus.  We zien wel wat de rest van mei brengt.  We hopen in alle geval op iets beter.

naar boven

===================================

 

25-28 maart 2016 : uitstapje: Familietripje naar de Westhoek.

 

Dit jaar word ik 65 en de familie vond dat daar wel iets speciaals voor mocht gebeuren.  We zijn dus met gans de familie op paasweekend geweest naar de Westhoek.
Onze uitvalsbasis was het heksendorp Beselare, een deelgemeente van Zonnebeke. Mooi golvend landschap aan het begin van het Westvlaams Heuvelland bezaaid met stille getuigen van De Groote Oorlog.

 

Ieper

 

Met z'n allen op de zaterdagse markt te Ieper.  Rarara !!  Wat gaan we allemaal kopen?

Foto's hier.

naar boven

===================================

11 maart 2016 : ligfiets: Hij is er.

 

Tijdens de "heropbouw" na mijn crash heb ik besloten om met alles gewoon door te gaan, dus ook met ligfietsen.  Daar mijn eerste ligfiets aan vervanging toe was heb ik begin december een nieuwe besteld en eindelijk is hij aangekomen.  Het voelt zo'n beetje aan als "Le Beaujolais Nouveau est arrivé".

Het is een hele aanpassing. Mijn vorige ligfiets was een touring-versie terwijl dit een race-uitvoering is.  Hij gaat behoorlijk wat sneller maar vraagt heel wat aanpassing van het rijgedrag. Het geeft wel een nieuwe sensatie.

M5 ligfiets
Is het geen schatje?

naar boven

===================================

6 maart 2016 : wielrennen: Weer gestart.

 

In weerwil van de "publieke opinie" ben ik vandaag gestart aan mijn 42ste seizoen als wielrenner.  Het was niet echt gemakkelijk om de drempel van mijn crash te overwinnen. Mijn overtuiging dat het niet is omdat je bepaalde zaken niet meer kunt dat je de dingen die je nog wel kunt ook moet laten, heeft me daarin gesterkt. Het overgrote deel van de publieke opinie vindt van wel maar ik heb op een moeilijk moment tijdens de revalidatie besloten om te proberen doen en vol te houden wat ik nog wel kan en daar heb ik vandaag de volgende stap in gezet.  We zien wel waar het schip strandt en ik ga ervan uit dat, indien het niet gaat, het zichzelf wel zal verbieden.
Ik had er in elk geval een goed gevoel bij.

naar boven

===================================

 

26 februari 2016 : Ligfiets: Afscheid van een vriend

 

ff

Na iets meer dan 11 jaar en 100.000 km heeft mijn ligfiets de geest gegeven. Het zat er al een tijdje aan te komen. Ik heb een nieuwe gekocht en hij was bezig aan zijn laatste kilometers. Net alsof hij het voelde en protesteerde. Hij vertoonde al een aantal mankementen die ik telkens weer wat oplapte maar nu is het definitief, we zullen samen nooit meer op pad gaan.  Ik werd er zowaar een moment stil van.  Afscheid van een vriend.

naar boven

===================================

 

28 januari 2016 : callemansputte: Een hele bedrijvigheid.

 

Na de aanleg van de hoofdwegen is het een tijdje heel rustig geweest maar dan opeens...


Briek en Hanne
Er is plots een drukte van belang.


Flinke brok, zo'n windmolenwiek.. Don Quichot zou er een kluif aan hebben

foto: Louis Moens
Topje erop.
foto: Louis Moens
Ziezo, hij staat er.
foto: Louis Moens
Nu de alternator.
foto: Louis Moens
Dan de wieken netjes omhoog hijsen .
foto: Louis Moens
Wieken op de alternator en... nog 3 te gaan .

 

naar boven

===================================

 

4 januari 2016 : naar school : Hanne haar eerste schooldag.

 

De eerste schooldag van het nieuwe jaar en Hanne gaat voor de allereerste keer naar school.  Een hele gebeurtenis maar voor Hanne zelf is het onmogelijk om daar het nut en de consequenties van in te zien.  Ze is wild enthousiast vertrokken. Kijk hier maar eens. Ze weet natuurlijk niet voor hoelang het wel is.
De hamvraag is echter: wie maakt er zich de meeste zorgen? De mama en papa, de mémé en pépé of misschien wel Briek.  Als je 't mij vraagt is Briek er niet geheel gerust in maar verantwoordelijkheidszin tonen schijnt een goede eigenschap te zijn al kan je daar bij een kereltje van 5 jaar toch eens een vraag bij stellen.

Komaan Hanne, "go for it".

naar boven

===================================

 

1 januari 2016 : Nieuwjaar: Bijna ongemerkt was het daar.

Bijna ongemerkt sloop de jaarwisseling nabij. Het najaar 2015 was uitzonderlijk zacht en zonnig en leek daardoor meer op een moeizaam voorjaar.
Hoe dan ook de jaarwisseling is er, dus wordt er weer naar voren gedroomd en de balans opgemaakt van wat voorbij is. Voor mij was 2015 een jaar met een dubbel gevoel. De kleintjes gingen er goed op vooruit, onze gezondheid was prima en alles verliep naar wens zonder echte extremen tot... die vreselijke crash kwam.  De meest spectaculaire gevolgen zijn verdwenen, de gevaarlijk sluimerende zijn er nog steeds en maken niet meteen aanstalten om te verdwijnen.
Ik heb er heel wat van geleerd. Voor wie mij nog met wat goede raad wil bijstaan kan ik nu al zeggen dat ik, in weerwil van het voorbije jaar, in 2016 mijn 42ste wielerseizoen start.  We zien wel wat ervan komt maar één ding is zeker: stilzitten is, zeker nu, geen optie. Ik heb zelfs een nieuwe ligfiets gekocht en verwacht hem in de loop van februari.

naar boven

===================================